กำลังทำบล็อกใหม่อยู่  กะว่าจะหาที่อยู่ให้พวกนิยายกะฟิคเน่าๆที่แต่งเอาไว้ให้มันอยู่เป็นที่เป็นทางสักหน่อย  ถึงมันจะไม่เยอะมากมายอะไรนักแต่ก็อยากหาให้มันล่ะนะ  บล็อกนี้ก็คงเป็นไดอารี่ดองเค็มเพียงอย่างเดียวไปแล้ว 

ตอนแต่งบล็อกใหม่นี่ไมมันดูยากจัง  แค่จะเขียน Category ใหม่เนี่ย  เออเรอร์มันเข้าไป  เออ..เอากะมันสิ  แล้วนี่จะย้ายของได้ไหมเนี่ย  เฮ่อออ  เข้าเนตหนหน้าค่อยย้ายแล้วกัน

ปล. หาคนช่วยทำบล็อกงามๆ แต่ง่ายๆอยู่ เพราะทำเองไม่เป็น  ใครพอมีเวลาว่างอยากทำอะไรไร้สาระกรุณาบอกด้วย  ได้โปรดดดดดดดดดดดดด

ปล.2  ทำงานแล้วหาเวลาให้ชีวิตไม่ค่อยได้เลย  น่าเบื่อชะมัด

ก่อนอื่นเลย  ขอโต๊ดที่ดองบล็อกก๊าบบบบ (จะขอโทษใครล่ะเนี่ย)  โฮกกกกกกกกกก  ก่อนหน้านั้นคือขี้เกียจ  ต่อมาก็คอมเจ๊ง  กว่าพ่อจะเอาไปซ่อมให้ก็ 10 วันเห็นจะได้  เพิ่งได้คอมคืนมาเมื่อวันอาทิตย์ที่ไปงานวิบูลย์กิจพอดีเลย  และสัญญากับพ่อไว้ว่าจะไม่เล่นคอมดึกอีก  โฮก ..วันนั้นเลยไม่ได้แตะคอม  แล้วพอลองเปิดคอมดูวันจันทร์  ช่างซ่อมมันห่วยแตกมากเลยอ่ะ  ลืมเสียบตัวจ่ายไฟให้ไดร์ดีวีดี  ไอ้เราก็ว่าไมคอมมันหาไดรฟ์นั้นไม่เจอวะ  ดีนะที่มีความรู้อยู่บ้างทำให้ไม่ต้องเสียโง่ไปหามันอีก

ช่างมันอุบาทว์มากโคด  สะเพร่าสิ้นดี  ไม่อยากจะเซดความห่วยของมัน  เอาเป็นว่าวันจันทร์เราก็ต้องมานั่งลงวินโดวกะโปรแกรมเองใหม่ทั้งหมด  ทำให้ไม่มีเวลาจัดการกับรูปแล้วอัพบล็อกได้  แต่แล้ววันนี้ก็สำเร็จลงด้วยดีล่ะนะ เหอๆๆๆ

ที่อยากเมาท์คือความเซ่อของด้วยเองตอนวิ่งถ่ายรูปคนคอสในงานวิบูลย์กิจนั่นหละ  แมร่ง...ก็ไม่กี่วันก่อนหน้านั้นหกล้มอ่ะ หัวเข่าถลอก  แล้วเป็นแผลซึ่งยังเจ็บอยู่เลย  สงสัยแผลมันอักเสบแฮะ  ก็ไม่มีอุปกรณ์ทำแผลที่บ้านเลย แค่เอาน้ำเปล่าๆล้างๆ ใส่ยานิดหน่อยเอง   ด้วยความที่กำลังถ่ายรูปอย่างเมามัน  จะคุกเข่าลงไปถ่ายมุมต่ำอ่ะนะ  แบบว่า..ก็รู้หรอกว่า ที่เข่ามีแผล  แต่...มันดันคุกด้านที่เจ็บลงไปซะฉิบ  สมองรู้แต่มันดันสั่งไม่ทันร่างกายเฟร้ยยยยย  ตูเจ๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ  น้ำตาแทบเล็ดครับพี่น้อง  แฮ่กๆๆๆๆ  แต่ในเมื่อสัญชาติญาณสโตล์ก เอ๊ยย ช่างถ่ายรูปเข้าสิง  จึงต้องปัดความเจ็บทิ้งไปแล้วถ่ายรูปต่อด้วยความระมัดระวังมากขึ้นล่ะนะ

เอ่อออ แล้วจะประจานความเซ่อของตัวเองไปทำไมล่ะนั่น???????

งานวิบูลย์กิจคราวนี้จัดวันที่ 20-21 ตุลา 50  ไปแค่วันเดียวคือวันอาทิตย์ที่ 21 ล่ะ  ออกเดินทางจากศรีราชาประมาณ 9 โมง  กว่าจะถึงก็ 11 โมงได้  อ่า..น่าเบื่อตรงจัดที่ซีคอนอีกแล้ว  เมื่อไหร่วิบูลย์กิจถึงคิดอยากจะเปลี่ยนสถานที่มั่งฟระ  รู้มั้ยว่าแสงไม่พอถ่ายรูปน่ะ  กล้องชั้นก็ดั๊นกระจอกซะอีกมันก็เลยไปกันใหญ่  เฮ่อ... 

สมาชิกที่ไปด้วยกันคราวนี้มี 4 คน อันประกอบด้วย ตัวเอง เพื่อนมิลกี้ผู้เป็นเจ้าของรถ (ขอบคุณที่ให้ติดรถไปด้วย) น้องแพร และน้องเพลง แล้วเมื่อไปถึงมิลกี้ก็จัดการเดินนำไปเลย  ถึงชั้นที่เคยจัดงานก็ปรากฏว่าว่างเปล่าแฮะ  สงสัยอยู่ว่าพวกเรามาผิดวันกันหรือเปล่าหนอ  ดีนะที่มีป้ายประกาศอยู่ตรงบันไดเลื่อนบอกว่าอยู่ตรงไหน  ทีนี้ก็ไปถูกกันล่ะ

 

หน้างาน จุดลงทะเบียนล่ะก๊า 

แต่ว่าดันเดินสำรวจงานก่อนมาลงทะเบียนเสียนี่  อืมมม คนน้อยนะเนี่ย  น้อยกว่าปีที่แล้ว  และไม่ค่อยคึกคักสักเท่าไหร่เลย 

เพื่อนมิลกี้กะลังจ้องมองคอลเลคชั่นเกมอย่างสนอกสนใจ  อันตัวเราก็เลยเดินไปดูมั่ง  และ...

โอว เอ็กซซซ ซะ  แต่ว่า..ที่พวกเราสนใจจริงๆไม่ใช่อันนี้หรอกนะ 

อันนี้ตะหาก หุหุหุ

ซูมมมมมม อร๊ากกกกกกก  ไวท์กะแบล็ค  โฮวววคู่ชวนจิ้นที่ไม่อาจแต่งฟิคให้จบได้ Y_Y

มาบรรยากาศหน้าเวทีที่คนก็ยังน้อยอยู่ดีแม้จะเพิ่มขึ้นจากตอนแรกแล้วก็ตาม

เล่นเป่ายิ้งฉุบเอาของรางวัล

อันนี้เป็นกล่องเหล็กรูปเอ็ดจัง จาก FMA ซึ่งอยากได้โคด  แต่ว่าอาย..มะกล้าขึ้นเวทีอ่ะ  ปล่อยปาย

อืมม คนเริ่มสนใจเวทีกันแล้ว แต่... เราไม่สน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เพราะเราหันมาเอาดีในการถ่ายคนคอสดีก่า เรื่องไรมะรุ แต่หัวได้จาย แสดดีแท้

X พลังล้างโลก ฟูมะ กะ คามุย

หันมาเจอมาสคอต โคดน่ารักเลยอ่ะ  มาจากบูธเกมส์ Emil chronicle online ตัวนี้ชื่อว่าไทนี่  มีแจกตุ๊กตาขนาดเล็กด้วยแต่ว่าต้องเล่นเกมส์แข่งกะเดะๆ แถมเด็กตัวน้อยๆด้วย ไอ้ความอยากมันก็อยากได้อยู่ แต่เพื่อนมิลกี้ก็พูดขึ้นมาว่า  "แข่งกับเด็กนะ  เอาเหรอ??"  เหมือนจะบอกเป็นนัยๆว่า "ไม่อายเด็กมันเรอะ?" ก็เลยอดไปตามระเบียบ

< อืมมม ตุลาการทมิฬ  สวยจัง  ชอบเออจวื้อไท่อ่ะ ..จิตดี

Final VII ด้านซ้ายมีคลาวด์ด้วยนะ แต่ขออนุญาตตัดออก

เสือขาว

เรื่องไรมะรุ

เสื้อผ้าหน้าผม งามค่ะ เห็นเดินอยู่แถวทีมตุลาการทมิฬ ไม่รู้มาด้วยกันหรือเปล่า

นี่ก็ไม่รู้มาจากเรื่องอะไร แต่ว่าผอมเพรียวด้วยกันทั้งคู่  และ..ผมสวยอ่ะ

Final VII คลาวด์ กะ ทีฟา  เหมือนเจรงๆ

แอร์เกีย

แอร์เกียอีกคู่ กรี๊ซซซซซ ท่านคาซึ!!

คุณหมู  คนนี้เป็นคนญี่ปุ่นหล่ะ เพราะเราได้ยินเค้าพูดอ่ะ หุหุ เห็นเฮียแกนั่งอยู่ที่ม้านั่งแถวบันไดตอนยังไม่แต่งตัว  นึกว่ามาคุมลูกหลานล่ะม้าง  และในที่สุดเราก็พบว่า คอสเองรึเนี่ย!? เท่ห์จ้ะเท่ห์

เซนต์เซย่า  เก่าแล้วก็ยังมีคนคอส

ไปทำอะไรกันบนบันไดค้า

ชี กะโมโคน่าขาวดำแบบมินิ

ทีมสึบาสะ และ โมโคน่าขาวดำแบบหมีภูเขา 5555 (ล้อเล่นน่า)

แอบไปจกซากุระมาเป็นของตัวเองจนได้ เหอๆ

และแล้วก็มีคนมาจัดบาลานซ์ให้รูปออกมาเห็นชัดทุกคน

ฮันนี่เซมไป กะไผบ่ฮู้

สาวสวย&น่ารัก

เหล่าช่างภาพเขาไปทำอะไรกันข้างบนกันน่ะ???

ที่แท้ก็ถ่ายรูปมุมสูงของหมู่ตุลาการทมิฬนี่เอง

เริ่มประกวดคาราโอเกะตอนบ่าย 2 คนเริ่มหันไปที่เวทีอีกครั้ง  แต่เรากลับมาถ่ายรูปคนคอสต่อ 555

ชอบผมอีกแล้ว

กลิ่น Y โชยมาตุ่ยๆ  แต่เราต้องเบรคไว้ก่อน

เพราะขอซูมคลาวด์ Man of the match หนนี้ก่อน (โทษนะเจ๊ทีฟา -_-ll)

เหมือนมากโคด ตอนแรกไม่ได้ใส่แว่น แต่ไปขอร้องให้ใส่ เหอๆๆ ก็ใส่แล้วเท่ห์อ่ะ

 ....

 ....

....

เป็นไงล่ะ ซูมซะสะใจไปเลย

ง่ะ  เต่านินจาโผล่มา  แย่งปืนทีฟาไป

คลาวด์ทนไม่ได้  ต่อสู้เพื่อแย่งคืนมา

ตายซะ!!!!! "อ๊ากซซซซซซซซ"

แล้วเราก็กลับสู่กลิ่น Y ที่เคยคุ้น

Y พลังครองโลก 5555

ไฟย์เค่อะ ได้ไปซับเหงื่อให้ด้วยล่ะ สงสัยจะร้อนจัดเหงื่อซิ่กเลย

คุโรตั้นกะไฟย์

คุโรกะไฟย์อีก

ไฟย์ "ใส่เสื้อคลุมให้หน่อยดิ๊"   คุโร "ได้ขอรับ"

แต่ว่า ..คุโรตั้นก็รู้สึกปวดใจ  "นี่เรายอมให้มากเกินไปหรือเปล่านะ"

เชยคางๆๆๆๆๆ

จร๊วบบบบบบบบบบบบบบบ เป็นการลงโทษ 

อ๊า  และแล้วก็ดีกัน  ช็อตเด็ดที่คนอื่นไม่ทันสังเกตเห็นว่าคู่นี้จับมือกันแปปนึง หุหุ แต่เรามันตาดีนี่นะ เลยกดชัตเตอร์ซะเลย  แม้จะได้เพียงภาพเดียวก็ตาม (อย่าหวังจะหลุดรอดสายตาไปได้นะ)

คู่ไฟย์กะคุโรเนี่ย  พยายามอย่างที่สุดในการขอร้องให้มา Y กันซะที  กว่าจะได้ก็เกือบกลับบ้านซะแล้ว เพราะงั้นเลยซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม  อยากได้เซฟิกะคล้าวด้วยเหมือนกัน  แต่ว่า  พออีกคนว่าง อีกคนก็ถ่ายรูปอยู่ แต่พอว่างกันทั้งคู่  เซฟิดันหาย!! -_-lll

คนนี้สิเด็ด ไม่ได้คอส  แต่พอเราไปขอถ่ายรูปเท่านั้น  กล้องอื่นตามกันมาถ่ายอีกเพียบเลย กลับคืนสู่วงการเถอะนะซานิจ๋า

จะ 5 โมงแล้ว ก็เตรียมกลับบ้าน  ไปส่งผลโหวตประกวดร้องเพลง หมายเลข 19 แล้วยังไม่หมดเลยนะเนี่ย  แต่ต้องกลับแล้ว

ลาล่ะนะงานวิบูลย์กิจ เจอกันปีหน้า  หากมีโอกาสได้ไปล่ะนะ

อ้อ  ผลจากการเดินติดต่อกันนานเกือบ 6 ชั่วโมง  ด้วยรองเท้าที่ห่วยแตกสิ้นดี  ทำให้ปวดเท้าชะมัดเลย  โฮT_T คู่ที่ใส่สบายสุดโดนหมากัดไปแล้ว และจนบัดนี้ยังหาคู่ใส่สบายเท่าคู่นั้นยังไม่ได้เลย  ขนาดเราก็ปวดเท้าอยู่ด้วยมิลกี้เพื่อนผู้แสนดีดันพาเดินหลงอยู่ในซีคอนนั่นหละ  หาทางกลับไปที่รถกว่าจะเจอชั้นงี้อ่วมไปเลย  เป็นอุทาหรณ์สอนใจว่า "จงจำทิศทางด้วยตัวเองซะที"

มาดูของที่ได้จากงานกันดีกว่า

โปสเตอร์งาน Kingdom heart กะ จิ๊กซอการ์ดที่เอาไว้เล่นเกมส์ตามบูธ  เหอๆๆ แต่ของเรานั้นขาวจั๊วะ ไม่มีรอยเล่นเลย

สมุดโน๊ตกะแผ่นเกมส์จากบูธ Emil chronicle online ไปลงทะเบียนก่อน ถึงจะได้มา ลงไปก็เท่านั้นเพราะช้านไม่เล่นเกมส์ หุหุหุหุ (อยากได้สมุดโน๊ตกะโปสเตอร์เท่านั้นแหละ)

อันนี้เล่นเกมส์ที่บูธ Lineage II ได้ปากกา กับ DVD เกมส์ซึ่งไม่เล่นอีกนั่นแหละ  ความจริงอยากได้แก้ว  แต่ว่าต้องได้คะแนนเยอะๆถึงจะได้  ก็เลยอดไป(ได้แต่คะแนนน้อย)

มีบูธมาขายพวกกุญแจด้วย  เอาอูเมะจังมาล่ะ น่าร๊ากกกกกกกก >.<