เก็บตกความซุ่มซ่ามและความซวย
posted on 23 Oct 2007 13:14 by deej in Talkก่อนอื่นเลย ขอโต๊ดที่ดองบล็อกก๊าบบบบ (จะขอโทษใครล่ะเนี่ย) โฮกกกกกกกกกก ก่อนหน้านั้นคือขี้เกียจ ต่อมาก็คอมเจ๊ง กว่าพ่อจะเอาไปซ่อมให้ก็ 10 วันเห็นจะได้ เพิ่งได้คอมคืนมาเมื่อวันอาทิตย์ที่ไปงานวิบูลย์กิจพอดีเลย และสัญญากับพ่อไว้ว่าจะไม่เล่นคอมดึกอีก โฮก ..วันนั้นเลยไม่ได้แตะคอม แล้วพอลองเปิดคอมดูวันจันทร์ ช่างซ่อมมันห่วยแตกมากเลยอ่ะ ลืมเสียบตัวจ่ายไฟให้ไดร์ดีวีดี ไอ้เราก็ว่าไมคอมมันหาไดรฟ์นั้นไม่เจอวะ ดีนะที่มีความรู้อยู่บ้างทำให้ไม่ต้องเสียโง่ไปหามันอีก
ช่างมันอุบาทว์มากโคด สะเพร่าสิ้นดี ไม่อยากจะเซดความห่วยของมัน เอาเป็นว่าวันจันทร์เราก็ต้องมานั่งลงวินโดวกะโปรแกรมเองใหม่ทั้งหมด ทำให้ไม่มีเวลาจัดการกับรูปแล้วอัพบล็อกได้ แต่แล้ววันนี้ก็สำเร็จลงด้วยดีล่ะนะ เหอๆๆๆ
ที่อยากเมาท์คือความเซ่อของด้วยเองตอนวิ่งถ่ายรูปคนคอสในงานวิบูลย์กิจนั่นหละ แมร่ง...ก็ไม่กี่วันก่อนหน้านั้นหกล้มอ่ะ หัวเข่าถลอก แล้วเป็นแผลซึ่งยังเจ็บอยู่เลย สงสัยแผลมันอักเสบแฮะ ก็ไม่มีอุปกรณ์ทำแผลที่บ้านเลย แค่เอาน้ำเปล่าๆล้างๆ ใส่ยานิดหน่อยเอง ด้วยความที่กำลังถ่ายรูปอย่างเมามัน จะคุกเข่าลงไปถ่ายมุมต่ำอ่ะนะ แบบว่า..ก็รู้หรอกว่า ที่เข่ามีแผล แต่...มันดันคุกด้านที่เจ็บลงไปซะฉิบ สมองรู้แต่มันดันสั่งไม่ทันร่างกายเฟร้ยยยยย ตูเจ๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบ น้ำตาแทบเล็ดครับพี่น้อง แฮ่กๆๆๆๆ แต่ในเมื่อสัญชาติญาณสโตล์ก เอ๊ยย ช่างถ่ายรูปเข้าสิง จึงต้องปัดความเจ็บทิ้งไปแล้วถ่ายรูปต่อด้วยความระมัดระวังมากขึ้นล่ะนะ
เอ่อออ แล้วจะประจานความเซ่อของตัวเองไปทำไมล่ะนั่น???????